Pallay Punchu

Als je een zoekronde doet over Peru kom je snel Vinicuna, de “Rainbow Mountain” tegen. Een berg die allemaal verschillende kleuren heeft. De foto’s van de berg zijn prachtig. In werkelijkheid mag je niet op de berg lopen, komen er ruim 1.500 bezoekers per dag. Loop je als een mierenkolonie in optocht één uur tot je bij het fotopunt bent gekomen. Dan schiet je je plaatje en loop je weer achter de meute aan, één uur lang tot je weer beneden bent. Wij kiezen ervoor om deze berg niet te bezoeken.

De foto hierboven is een steen met heel veel glinsteringen, moet je mij op mijn woord geloven.

De prachtige bergen in Peru zijn anders als in Ecuador. Waar je in Ecuador overal vulkanen hebt, leren we hier dat de tectonische platen tegen elkaar aangeschoven zijn en de boel omhoog gedrukt hebben, waardoor diverse lagen met verschillende mineralen naar boven komen. Wij zien de bergen hier met overal streepjes en richeltjes. Het is heel zichtbaar hoe de tectonische platen omhoog geduwd zijn. Heel anders dan een vulkaan.

We zien allerlei kleuren in de bergen. In eerste instantie denk je aan grijs bij een berg. Maar hier zien we allerlei kleuren zand, rood, geel, bruin. Elke keer weer zijn we verbaasd over de hoeveelheid kleuren.

Een georganiseerde toer naar de berg Pallay Punchu staat als laatste groot evenement vanuit Cusco voor ons op de planning. Tip: ga in Peru niet mee met “shared tours”, maar geef net even iets meer geld uit, om met een privé toer naar plaatsen te gaan. Veel gidsen doen het werk alsof ze een kudde schapen ergens naartoe brengen. Je moet luisteren naar wat ze zeggen, geven weinig tot geen uitleg en de motivatie is ver weg. Een leuke gids maakt je reis, ontdekken wij hier in Peru.

Om 04.00 uur in de ochtend worden we opgehaald, om vervolgens bijna twee uur te rijden tot een stop voor het ontbijt. Dit is zo massaal, omdat alle “Rainbow Mountain” mensen hier ook ontbijten. Wauw! Na het ontbijt moeten we nog ongeveer twee uur in het busje zitten tot we bij Pallay Punchu aankomen. Je moet er wat voor overhebben.

De bus brengt ons naar 4.700 meter hoogte. Superhoog in de Andes en komen hele andere vegetatie tegen. Zien kuddes wilde lama’s en alpaca’s lopen. Als je het programma met Gordon Ramsey en bijzonder eten weleens hebt gezien, kan ik je vertellen dat we de bloemen met wormen heel veel gezien hebben. Erg tof!

Op deze berg komen nog niet zoveel toeristen en wij zijn de eerste bus die arriveert. Samen lopen we de berg op en het uitzicht is overal prachtig. Er zijn een paar uitzichtpunten. Heel mooi. Alleen het gedrag van sommige medetoeristen is lastig. Waar wij genieten van de omgeving, het uitzicht en benieuwd zijn naar wat het allemaal is. Zijn alle andere mensen uit de bus vooral druk bezig met het juiste Instagram plaatje te maken. Als die geschoten is, gaan ze rustig op hun gat zitten en roken. Zo houden ze een uitzichtpunt voor anderen 20 minuten bezet. Kortom we ergeren ons behoorlijk.

Lopen de berg op, van 4.700 meter naar 4.800 meter is pittig! Je hartslag stijgt omhoog, je ademhaling gaat erin mee. We lopen als een slak 5 minuten lang, stoppen, drinken 2 slokjes water en dan lopen we als een slak weer verder. Zo gaan we heel langzaam omhoog. Qua ademhaling voelt het als topsport en we hijgen wat af. Als we stilstaan gaat het goed. Geen hoofdpijn of misselijkheid, dus wij zijn blij. Want sommige andere mensen zie je behoorlijk ziek worden op deze hoogte. Alleen onze stem verandert direct in zacht, hees geluid met weinig kracht.

Op hoogte adem je veel meer en sneller, waardoor je veel vocht verliest. Onze lippen zijn droog en we drinken superveel water. Je plast het niet uit, maar ademt het uit. Daarom zijn de slokjes water elke 5 minuten heel fijn. Het geeft een gevoel alsof je longcapaciteit even weer groter wordt. Een hele bijzondere ervaring. Leven op hoogte zoals in Cusco op 3.000 meter, is voor Arjan en mij niet de beste hoogte. Wij zijn toch wel echt laaglanders.

De bergen zijn stijl en glad, dus ik haak af bij de hogere toppen, omdat ik met teruglopen de diepte met één oog niet kan zien. Gelukkig krijgt Arjan een privé fotograaf, in de vorm van onze gids, waardoor hij ook Instagram plaatjes krijgt. Ik blijf beneden waar een frisse wind waait tussen de bergen door.

We zitten hoog en de wolken raken soms, net niet, de berg wat erg leuk is. Het landschap verandert met de minuut als een wolk een schaduw ergens oplegt. Het is prachtig en we genieten voluit van Pallay Punchu.