De leukste stad tijdens onze reis in Peru is Ollantaytambo. Een dorp in de heilige vallei, Sacred Valley, en ligt op dezelfde hoogte als Cusco. Het is eerder een klein dorp met ongeveer 3.000 inwoners.
Ollantaytambo wordt tijdens de regeerperiode van de 9e Inca keizer Pachacuti veroverd, verwoest en heropgebouwd. De keizer herbouwde de stad, bouwde terrassen en breidde irrigatiewerken uit in de Urubamba vallei. En dat irrigatiewerk is prachtig om te zien en nog helemaal intact. Ik vind het ingenieus hoe men in de 15e eeuw al kennis had van de natuur, waar de waterbronnen zijn. Hoe kunnen we het zo inrichten dat we er gebruik van kunnen maken. Het is zo goed gemaakt, dat ze het vandaag de dag nog altijd gebruiken. Door de hele stad stroomt het water. Prachtig!
Bovenop de berg staat een muur van zes monolieten bij de tempel van de zonnegod. Op 21 juni staat de zon in een positie dat er precies een schaduw ontstaat dat de puma laat zien. De puma is een van de drie heilige dieren van het Inca tijdperk en staat voor verbinding en kracht met de natuur. De condor is de verbinder en communicator met de hemel en de slang is de verbinder met de onderwereld. Ollantaytambo is niet nieuw gebouwd tijdens het Inca tijdperk en in deze stad zie je dan ook bouwstijlen pre-Inca.
Waar aan de ene kant terrassen zijn gebouwd om groenten te verbouwen en daarboven de zonnetempel staat zijn aan de andere kant in de vallei op de andere berg voorraadkamers gebouwd. Deze kamers zijn zo gebouwd dat er ramen inzitten die op de wind staan. Want kennis van voedsel langer houdbaar houden was er in die tijd al. De winderige gebouwen hebben een natuurlijke airco waardoor eten goed bewaard kan blijven. Wat mooi om te zien hoe kennis en kracht van de natuur samengaat.
De eerste gevriesdroogde aardappelen zijn trouwens ontstaan in de hoge Andesgebergte. Met de vrieskou van de nacht lieten ze aardappels bevriezen en overdag indrogen door de zon. Zo waren aardappelen jarenlang te bewaren en om ze te gebruiken hoef je ze alleen maar lang in water te laten liggen, voordat je ze kunt verwerken als eten.
Ollantaytambo heeft nog traditionele huisjes staan, met een soort pleisterwerk, wat mij een gevoel geeft van een Zwisters bergdorpje, alleen dan zonnig. Op zijn Hollands, heel gezellig. De hele stad heeft warme, zachte verlichting. De sfeer is fijn en we hadden hier met alle gemak een paar dagen kunnen verblijven. Een extra bonus ontdekken we in de ochtend, als we vanuit de ontbijtzaal besneeuwde bergtoppen zien. Wij vinden het stadje heel erg mooi.
Hierboven zie je een taxi-transport. Halve brommers met een kast eromheen gebouwd. We komen ze overal in Peru tegen en lijken erg schattig.
We verwennen onszelf met een etentje in een luxe restaurant en proeven hier voor het eerst Alpaca vlees, wat een beetje weg heeft van zacht vlees, beetje rood, niet zo metaalachtig als wild zoals hert of zwijn, maar wel meer ‘wild-smaak’ heeft dan rund. Daarnaast heb ik een gerecht uitgekozen met diverse aardappels. Waarbij Arjan en ik samen 15 soorten proeven. Erg leuk en lekker.
Reply