Toen ik begon met blogs te schrijven en Instagram bijhouden, wilde ik graag een beeld weergeven van onze ervaringen, op onze reis. Wat iets met me doet. Raakt iets me, zowel positief als negatief. Ik wil graag een eerlijk beeld weergeven. Dit verhaal gaat over de achterkant van Peru.
Zo mooi als de gebouwen zijn en de locaties waar we komen, zo lelijk is onze indruk van een deel van de bevolking. Ik weet niet goed hoe ik het moet omschrijven met respect voor de mensen, als je het gevoel krijgt dat de mensen zelf geen respect hebben voor jou. Jullie krijgen ongefilterd mijn ervaring.
Midden op het prachtige plein, plaza de Armas, in Cusco zittend op een bankje moet je in 5 minuten 20 mensen van je afslaan omdat ze dingen aan je willen verkopen. Verkopers kijken je kwaad aan, als je ze afwijst. Terwijl wij rustig wachten omdat we wat te vroeg zijn voor onze gids. In het begin zeg je nog netjes elke keer, nee dank je wel. Maar na 2 dagen creëer je net zo’n negatieve, onpersoonlijke houding, als de verkopers zelf.
Hier staat een georganiseerde groep te wachten en wordt overvallen door opdringerige verkopers.
We komen op prachtige historische locaties waar veel geschiedenis ligt van de Inca’s. We gaan met een toer mee en dan krijg je gelegenheden om naar het toilet te gaan. Bussen vol toeristen komen op dezelfde plek voor de sanitaire stop. We hebben al veel bijzondere dingen gezien, maar dit is een grote afknapper. Je betaalt voor een toilet. Dan krijg je bij de deur wc papier. Allemaal prima. Vervolgens zijn we op 4 verschillende locaties geweest voor een sanitaire stop en 4 keer geen wc bril. Waarbij op 2 locaties de wc’s niet kunnen doortrekken. Overal ligt rotzooi en vuiligheid op de vloeren. Kun je je voorstellen hoe dat voelt, als je één in de rij bent van velen? Een toerist brengt de gids netjes op de hoogte van het niet doorspoelen van het toilet. ‘Opschieten, we gaan weer verder,’ is zijn reactie. Net alsof ze een kleuter is. Ik ben verbaasd over de arrogantie van de gids tijdens deze hele toer. Bij elke historische trekpleister zijn de wc’s gruwelijk smerig. Ik kan het bijna niet geloven. Bah!
Tip: ga niet naar het toilet op historische plaatsen, maar pak een restaurantje ervoor en neem ALTIJD wc papier mee.
Arjan en ik staan een optocht te kijken in de straat van Cusco. Geweldig om te zien. Tijdens de optocht heb ik 3 keer een vrouw gehad die mij iets opspeldt, ongevraagd. Geld wil hebben, en als je ervoor bedankt, heel woest het opgespelde ding terug pakt, waarbij ze bijna mijn kleding vernielen. Ik ben als persoon niet moeilijk met mijn eigen persoonlijke ruimte. Maar ongevraagd dingen opspelden terwijl jij met je aandacht ergens anders bent en daarna boos worden, Wowie!
Ik wil niet klagen in dit blog, maar omschrijf nog een paar gebeurtenissen.
Arjan en ik zijn even iets anders aan het doen en hebben op een bepaalde plek in Cusco afgesproken om elkaar weer te ontmoeten. Ik ben eerder en ga rustig zitten wachten. Waarbij ik elke minuut wel 2 keer wordt lastig gevallen door straatverkopers, die rondlopen. En echt waar, de meeste straatverkopers komen 2 tot 3 keer naar me toe. Waarbij één man heel opdringerig is en een trui letterlijk in mijn vingers drukt. Wederom geen respect voor mijn ‘No Gracias’ en persoonlijke ruimte. Net alsof mijn eerste ‘No Gracias’ al niet duidelijk genoeg was. Super opdringerig.
Hetzelfde geldt voor dames in prachtige kleding die met een kleine alpaca aan de riem rondlopen en lammetjes op de arm of in de tas hebben. Ze drukken je letterlijk het lammetje in de hand, picture please? En het gebeurt je continu, overal. Bij het naar buiten lopen van een restaurantje, of als je net de hoek omgaat op straat. Het maakt niet uit waar. Ik ben erg geïnteresseerd in de prachtige kleding die ze dragen, maar weiger mee te doen aan het uitbuiten van dieren. Ik zou met alle liefde ze geld geven, als ik tien minuten met ze kan praten over de streek waar ze vandaan komen en hun klederdracht, maar die mogelijkheid is er niet. Dus bij elke beleefde, nee dank je wel, krijg je weer vuile blikken toegeworpen.
En om het nog even af te toppen een paar uitsmijters. Tijdens onze georganiseerde toer krijgen we lunch in de vorm van een buffet aangeboden. Dit zit bij in de prijs en is goed geregeld. We genieten van live muziek van de muzikant die op diverse fluiten speelt. Arjan heeft een beetje last van de keel. Bij het buffet is warm drinken inclusief. Dus Arjan lekker aan de kruidenthee. Ik heb een groot glas vruchtensap besteld. Heel duur, maar ok. We gunnen het de locatie. Arjan wordt 3 keer benaderd of hij geen koud drinken wilt, dat betaal je extra. Wat is er zo moeilijk om te zien dat hij thee drinkt en al vriendelijk de eerste keer bedankt heeft voor koude drankjes bij deze lunch. Enfin. Einde lunch. De rekening komt, van mijn drankje. In verhouding betalen we voor dit sapje 3 keer zoveel als we gewend zijn in Peru. Ze vraagt om een fooi en we bedanken haar, maar geven nu geen fooi, wat er dan gebeurt?! De vriendelijke serveerster verandert 180 graden en is zo boos op ons. Niet normaal. De muzikant is tussendoor ook langs gekomen om zijn muziek te verkopen, wat we niet doen. Maar gunnen hem zijn verdiensten dus geven hem wel wat geld. Zijn glimlach naar ons is prachtig. Maar de laatste blik en indruk dat we van dit mooie restaurant is die kwade blik van de serveerster die bij de uitgang staat. Het voelt heel respectloos.
Toerisme is erg belangrijk in Peru. Ze hebben prachtige historische plaatsen om te laten zien. Het eten en drinken heeft een rijke geschiedenis. Dus we zijn positief onder de indruk van het land. Natuurlijk zijn er ook aardige mensen. Maar elke dag opdringerige verkopers, boze blikken en ranzige wc’s ontnemen je veel vreugde. Het geeft een grauwe sluier over ons verblijf hier. En we zijn pas halverwege onze reis in Peru.
Reply