Wij kijken uit naar ons verblijf in Santiago voor 2 weken. En hebben helemaal niets op de planning staan. Heerlijk!
De eerste dagen in ons appartement slaapt Arjan heel veel, kijken we series op Netflix of een documentaire op NPO start en luisteren we radiouitzendingen van 3fm terug. We maken veel maaltijden thuis klaar. Ik begin aan een nieuwe opleiding oncologie, die al jaren op mijn verlanglijstje staat. De opleiding is geheel online en bevat veel zelfstudie, waarbij ik live lessen ga volgen in Buenos Aires – Argentinië en Puerto Natales – Chili. Het is heel fijn om even geen dingen gepland te hebben en heerlijk om even iets voor mijzelf te doen. We hebben er behoefte aan.
Als we toeristen tegenkomen, vooral Nederlanders die vertellen wat ze gaan doen, doen ze dit aan de hand van data en dagen van de week. Wij kijken elkaar aan en hebben geen benul van de tijd. Aan de ene kant is dat heel fijn, want we leven veel meer bij de dag. Maar na 13 weken geeft het mij een beetje een wiebelig gevoel. Ik verlang ernaar weer te weten of we in een week of weekenddag zitten. Ik verlang ernaar te weten op welke datum we leven. Beide verlangen we naar iets meer ritme en structuur. Dus het is heerlijk 2 weken Santiago zonder planning.
En wat is het een leuke stad. We wonen aan de rand van de wijk ‘barrio Italia’ en op de diverse reisblogs lees ik hier nog weinig over, maar ik denk dat we, onverwacht, in een hippe wijk terecht zijn gekomen. De wijk bevat veel kleine hacienda, soort ini-mini winkelcentrums, waar overal kleine unieke winkeltjes zitten. Veel creativiteit en gezellige plaatsen. Een fietsenwinkel met café, waar je heerlijke pizza’s kunt krijgen. High-end vegetarisch eten naast een klassieke rockbar met hamburgers. Van kitscherige Franse patisserie naast de Vlaamse Frieten. En in het weekend is het ‘the place to be’. Een lange straat waar overal mensen bij elkaar komen. Heel gezellig en wij laden hier enorm van op. Alleen al in deze straat zitten 5 winkels met spelletjes en ‘card-trading’ shops.
Als we later in de week met de metro gaan komen we onverwacht in een bijzondere koopgoot terecht en helaas vergeten foto’s te maken. Maar we lopen langs wel 30 winkeltjes die allemaal iets doen met gamen en films. Denk hierbij aan 1 winkel vol met oude dvd’s. Een andere vol met Switch spellen, weer een ander met alle spellen voor de Xbox. Noem het maar op, er is wel een winkeltje die het heeft. Superleuk om te zien. In het centrum zijn prachtige musea met van die Franse lanen eromheen, met mooie verlichting en bankjes om op te zitten. Oude universiteiten in prachtige panden en ook musea op een galerij naast een geweldige boekenwinkel. Het is heerlijk struinen door de stad.
Arjan zijn wens is om naar de nieuwste wijk, Las Condes, te gaan, waar wij onze eerste zonnige dag hebben en we overal grote gebouwen zien staan, van bedrijven. Dus allemaal glas, met een mooi park in het midden. Dat je in de duurdere wijk bent weten we direct als we een kopje cappuccino drinken en meer betalen dan in Nederland. Maar het is erg leuk om doorheen te lopen. Helaas krijgen we in de 2e week een dag met teveel regen en ontstaan er grote modderstromen in deze wijk, waarbij de auto’s als dobbelstenen op elkaar vallen. El Niño veroorzaakt hier koude met veel sneeuw en water. Het zijn koude en natte weken voor ons.
De high rise in Las Condes.
Ook trekken we een dag op met Maggie uit Hongkong die we een paar weken geleden in Aguas Calientes ontmoet hebben. We volgen elkaar op de socials en zij heeft Rapa Nui al bezocht als we haar zien, dus leuke tips worden gedeeld. Samen bezoeken we het Museo Nacional Bellas Artes. Het museum is gratis en wordt door veel studenten bezocht. Je kunt hier verschillende stromingen uit de schilderkunsten vinden, vooral uit Europa.
Een indrukwekkend museum is het museum van Museo de la Memoria y los Derechos Humanos. Chili kent een grote zwarte bladzijde in de geschiedenis. Van 1973 tot 1990 heeft Augusto Pinochet de president Salvador Allende afgezet, waarna hij als een militaire dictator over het land geheerst heeft. Hierbij zijn veel mensen omgekomen en het museum heeft een indrukwekkende muur met foto’s van alle mensen die zijn omgekomen in zijn regeringsperiode. Het museum laat het verloop van de coupe zien, de ondergrondse protesten, etc. In de stad kom je bij de kruising Londres-Paris veel struikelstenen tegen. In het gebouw Calle Londres 38/40 is een gevangenis geweest, waarbij veel mensen gemarteld zijn en om zijn gekomen tijdens de regeringsperiode van Pinochet.
Wij lopen door het museum en schrikken van de manier hoe het ooit gebeurd is. We praten over de wereld en dat we nog steeds dezelfde dingen zien gebeuren. We worden socialer met de dag dat we de wereld overreizen. Het museum gaat over de rechten van de mens. Naast de hele geschiedenis van Pinochet en Chili lees je over verschillende landen uit de hele wereld waar mensen onterecht zijn opgepakt en land is afgepakt. Je leest over reconciliation projecten, waarbij hereniging en verzoening balans probeert te brengen. Bijvoorbeeld land reform in Zuid-Afrika. Een indrukwekkend museum, die je even weer laat nadenken over de wereld.
We lopen langs een universiteit, de stad is er vol mee, en ontdekken hier een klein museum op een prachtige galerij. Graciela Hasper ontdekken we hier. Een kleurrijke, mooie expositie.
Een andere dag gaan we naar museo Violeta Parra. Een grote kunstenares die veel gedaan heeft met muziek, keramiek en textiel. Ze heeft ook les gegeven. Wij hebben de tijd en ik maak mijn eigen kunstwerk, dat meegaat naar Nederland.
Museo Chileno de Arte Precolombio is een aanrader! De stukken die er staan zijn prachtig. Het verteld over de geschiedenis van Midden en Zuid Amerika vanaf de allereerste mensen die er geleefd hebben. Heel gaaf!
We zien dat de Inca’s maar een hele kleine periode in de geschiedenis is geweest en boefjes zijn geweest. Want alle kennis was er al bij ander culturen, die zij samengebracht hebben. En natuurlijk denk ik dan aan onderdrukking, afpersing, etc. Want dat is iets dat we overal tegenkomen als er iemand de macht wil hebben. Een prachtig detailwerk is het keramiek met verschillende kleuren, dat komt uit dezelfde periode als de Nazca lijnen. En waar we in Peru op zoek waren naar het textiel waarmee gecommuniceerd werd, worden we hier getrakteerd op prachtige exemplaren. De knoopjes, de lengte, soms ook de kleuren en kralen was een vorm van communicatie. Dat per gemeenschap door een enkele vrouw vertaald kon worden. Het is gaaf dat we het hier zien. Want bijvoorbeeld op de Machu Picchu waar de late ontdekkingsreizigers het onkruid in brand hebben gezet, is daarmee veel waardevolle informatie verbrand. En hier zien we een paar exemplaren. Te gek!
Natuurlijk gaan we een dag Cerro San Cristobal op. Een heuvel in het midden van de stad, waar je met een kabelbaan omhoog kunt gaan. De heilige maagd Maria heeft een prachtig standbeeld bij een mooie kerk en er worden veel kerkdiensten gehouden. Zowel binnen als buiten aan de voet van het standbeeld. Aan de voet van Maria ontmoeten we Ranya uit Washington D.C. weer. In het museum van de mensenrechten zijn we haar ook al tegengekomen. We komen aan de praat en lopen de middag samen verder door het park.
Ik hou van deze vette dikke palmbomen. De mooiste die er zijn, maar waarom dit plaatje helemaal bijzonder maakt is het wit in de verte. Het zijn besneeuwde toppen met een paar wolkjes. Foto ernaast even uitvergroot. Hoe gaaf is, met de zon op je bolletje, een palmboom naast je, uitkijkend over de verte naar de besneeuwde toppen?
Arjan geniet op en top van de kabelbaan die flink stijl omhoog gaat.
Gran Torre Costanera staat volledig in zijn eigen licht te stralen in de stad. We hebben deze toren al verschillende keren gezien, al lopend in de stad. Maar nu vanaf een afstand zien we pas hoe hoog hij is, ruim 300 meter.
Tot slot nog even leuk gebouw, wat voor ons heel erg Duits aandoet.
We zijn van op hoogte leven weer bekomen, hebben even gedaan alsof de wereld buiten niet bestond. En hebben veel leuke dingen gedaan in Santiago en zijn weer helemaal opgeladen voor de volgende etappe van onze reis.
Reply