Uitzicht vanuit ons huisje in Cumbayá. Na 1 week vertrekken we tussen de bergen in, naar het volgende plateau. Daar waar de torens te zien zijn, op de foto.
Ecuador ligt in Zuid-Amerika en heeft het Andesgebergte en ook een stuk Amazone. In verhouding tot de omliggende landen is Ecuador niet zo groot. Columbia ligt boven Ecuador en Peru eronder. Een paar van de bekendste dingen van Ecuador zijn de Galapagos eilanden en de op 2 na hoogste stad ter wereld Quito.
Uitzicht over Quito vanaf het dak van het winkelcentrum bij Pacarí in Cumbayá.
Wij zitten nu in Quito, omringt door verschillende bergen, actieve en inactieve vulkanen. Welke kant je ook opkijkt overal rijst een berg of vulkaan nog iets hoger, voorbij de torenflats. De eerste week zitten we in Cumbayá, een ‘wijk’ van Quito, dat lager ligt dan de historische binnenstad, op 2.400 meter hoogte. De zuurstof is minder in de lucht, de zon is feller op je bolletje en lopen kan intensief zijn.
Zonsondergang in Central Park van Cumbayá.
Een week acclimatiseren in Cumbayá is perfect voor ons. Om de hoek lekker eten en drinken. Alle indrukken van Costa Rica laten bezinken en even weer bij jezelf komen. Veel slapen, veel moe en je ‘Hollandse-langzaam-lopen’ onderschatten. De lucht voelt droog en we drinken veel, heel veel water en verse kokos. Hierin zitten elektrolyten dat ons lichaam goed kan gebruiken. We smeren een lippenbalsem op en in de nacht word je wakker met een droge mond. Op hoogte ga je meer ademenen, waardoor je veel vocht verliest. Je gaat veel plassen en je bloed wordt langzaam dikker en krijgt meer rode bloedcellen. De rode bloedcellen zijn de zuurstofdragers. Hoofdpijn, draaierig, van alles komt langs. Wat ik al verwacht had, is dat wij hier vatbaar voor zijn. Dus heel fijn dat we de tijd hebben om onze lichamen te laten wennen.
Zonsondergang in Carolina Park, met uitzicht op de historische gebouwen, vanaf ons dakterras.
Na een week vertrekken we naar het Carolina Park, op 3.000 meter hoogte, dat dichtbij de historische binnenstad is. De historische binnenstad van Quito staat op de erfgoedlijst van Unesco. Het heeft prachtige oude gebouwen, een kathedraal met veel goud van binnen, dat we over een paar dagen willen bezoeken. Maar eerst is het weer acclimatiseren. Ons huisje voor 3 weken ligt op de 16e verdieping, dus er komen nog wat meters bovenop. Arjan heeft een beetje dezelfde symptomen als in Cumbayá, maar ik krijg de volle lading. Een uitbarsting van galbulten, een hoofd vol snot, pijnlijk lijf en hoofdpijn. Heel fijn dat er medicatie vanuit Nederland is meegenomen. Met 1 dag bedrust, zijn de galbulten weer verdwenen, is de snot nog wel flink aanwezig, en is de hoofdpijn op te lossen met paracetamol. Kortom, we gaan weer de goede kant op.
Uitzicht vanaf ons dakterras, wijk La Carolina, wij zitten op de 16e verdieping. Het dakterras is op de 19e verdieping. Ongeveer hetzelfde uitzicht hebben wij. Hier uitkijkend naar de wijk Cumbayá, waar we vandaan komen.
Even een ontbijtje aan de andere kant van het park halen, 18 minuten lopen, voelt aan als fikse training van 2 uur. Brandende longen, brandende keel en brandende neusgaten. Af en toe een flinke hoestbui en doorzichtig snot loopt de neus uit. Ook al is het intens, het is al een complete verbetering met de dag van gisteren. In de middag even slapen. We gaan de tijd pakken om het lichaam weer te laten wennen, aan deze hoogte. Dus we maken veel mee, met ons eigen lichaam, maar zien nog niet zoveel van de bijzondere omgeving waar we nu zitten. Dat komt nog wel. Eerst goed acclimatiseren, zodat we de kabelbaan met uitkijk over Quito op 4.000 meter straks ook kunnen gaan doen.
Reply