Otavalo stoffenmarkt

Otavalo ligt in het noorden van Ecuador en is de grootste stoffenmarkt van Latijns Amerika. Op door de weekse dagen is er de ‘gewone’ markt en op zaterdag komen er veel mensen uit de regio, vanuit de bergen en is de grote markt.

Wij komen aan in Otavalo op vrijdag en ontdekken de stad alvast een beetje. Het is prachtig met veel koloniale gebouwen en pleinen. Ik hou van de dikke palmbomen die we overal zien staan. En zeker in deze stad, hebben ze met de stoepen en zebrapaden een gekleurd geheel van gemaakt. Mooie gekleurde tegels als stoep. En de zebrapaden in een soort van mozaïek. Lantaarnpalen met mooie ornamenten erop. Het ziet er prachtig uit.

We overnachten bij het meer ‘Lago San Pablo’ in een dome. Net na zonsondergang valt de stroom in de wijk uit. Wij hebben een prachtig zicht op het meer en vanuit de dome naar de maan.

De mensen zijn hier traditioneler gekleed als in Quito. We zien hele gezinnen met prachtige zwarte lange haren. De mannen en jongens dragen een lange vlecht, tot op of over de bil. De vrouwen hebben hun mooie zwarte, lange haren in een lage staart, met kleurrijk lint, of mooi opgestoken achter in de nek. We kijken tijdens ons ontbijt uit op een galerij waar veel mensen langslopen.

De traditionele kleding van de vrouw is een onderrok, met daaroverheen een zwarte overrok. Een witte blouse met borduursels over de borst en mouwen. Ze dragen een geldriem vaak in dezelfde kleuren geborduurd als de blouse. Daaroverheen een zwarte of blauwe deken, die ze gebruiken als jas. Aan de armen dragen ze rijen rode kraaltjes. Wij leren later dat dit is om het boze oog af te wenden. Op de borst dragen ze grote, mooie kettingen en oorbellen van geelgoud. Om de god van de zon te ontmoeten. Prachtig! Uit respect voor de mensen maken wij geen foto’s. Dus je moet het veelal met mijn woorden doen.

Een heerlijke daglunch (almuerzo) delen we, bestaande uit hele lekkere aardappelsoep, rode rijst met kip en fruit. Maar goed dat we dit delen, want het is erg veel.

We lopen alvast een rondje over de ‘kleine’ markt aan het einde van de dag. Onder de indruk van het grote plein met alleen maar kraampjes vol met stoffen. Echt heel veel kraampjes. Benieuwd wat er zaterdag bij gaat komen.

Zaterdag zijn we na een leuke busreis terug in de stad en is de markt overweldigend. In alle straten aanliggend aan de markt staan verkopers met kramen, vier rijen in elke straat. Waar we op vrijdag nog aan de rand van het plein gewoon konden lopen, staan nu ook allemaal kraampjes. Het is zoveel! Met toeristen valt het wel mee. We zien meer lokale bevolking en af en toe steken er wat mensen bovenuit en dan zie je waar een bus toeristen is ‘uitgeladen’. We zien veel mooie dingen en hebben soms lastige verkopers, die nog net niet aan je gaan trekken. Bij het kopen van wat kleine spullen onderhandelen we over de prijs en zoals verwacht gaat ons dit slecht af. Hahaha, maar we leren en aan het einde van de dag zijn we beter in het onderhandelen dan aan het begin van de dag.

Assertiviteit leren we ook met taxi’s. In Costa Rica zijn we gevoelsmatig opgelicht doordat de prijs 3 keer zoveel was, als verwacht, aan het einde van een taxi-rit. Nu spreken we tevoren de kosten af. Alleen zijn de taxichauffeurs zo gehaaid, dat ze doen alsof ze geen wisselgeld hebben van briefjes en daarmee hopen dat je b.v. 8 dollar afrond naar 10 dollar. We hebben nu geleerd hoe je in het Spaans, na het bepalen van de prijs ook zegt, en heb je terug van papiergeld. We hebben het nog niet in uitvoering hoeven te brengen, maar gaan het zeker doen. Assertiviteit gaan we leren.