Quito is erg groot en ligt tussen verschillende vulkanen. Op zondag gaan we naar het museum voor moderne kunst ‘Centro de Arte Contemporáno.’ Er is een 3-daags festival aan de gang met lokale artiesten. Voor het eerst pakken we de metro. Dat is snel, schoon en kost ons 0,45 dollarcent per persoon. Ideaal. Alleen de metro is gemaakt voor kortere mensen dus als Arjan instapt stoot hij direct al zijn hoofd. En ik ben weer de lokale bezienswaardigheid als reus.
Het festival is open om 10.00 uur, maar als we aankomen om 10.15 uur zijn ze aan het opstarten. Wij duiken het museum in en kijken tentoonstellingen. Rond 11.00 uur is alles aan de gang. Er zijn veel artiesten, met hun werken zoals boeken en illustraties, in de hal van het museum. Ik smul van al het papierwerk, leuke gesprekken en prachtige dingen die we zien. Voor het eerst kom ik iets tegen wat jammer is, dat we het niet mee kunnen nemen. Een prachtig project van verschillende artiesten. 4 boekjes samengebracht in een box. Elk boekje heeft een ander verhaal en is prachtig ingebonden. Waarbij de buitenkant een borduurwerk heeft. Samen zitten ze in een box en die box is voorzien van een prachtige illustratie. En wij spreken met de illustrator van de box. Erg leuk. Helaas ben ik zo druk met kletsen, dat ik helemaal geen foto’s heb gemaakt van het mooie project. Het museum is mooi, de exposities leuk en het festival zeker de moeite waard om te bezoeken.
We wandelen lekker door de stad en komen nog een paar prachtige beelden van kolibries tegen.
Maandag gooien we ons bedachte programma om en blijven ‘thuis’. We gaan ontbijten bij Ukö Bread met Julia. Hierna wandelen we langs een yoghurtzaak om ‘frozen yoghurt’ uit te proberen. Waarna we een lange wandeling maken door andere wijken, op weg naar koffie bij Fankør Coffee. De zaak is prachtig en heeft al veel prijzen gewonnen met hun koffie. Je krijgt bij elke kop koffie uitleg van de soort bonen, hoe het is gebrand en welke smaaktonen erin zitten.
Na alle koffie wandelen we verder door een andere wijk en kijken uit bij een prachtig uitzichtspunt, zie eerste foto van dit blog. Waarna we verder wandelen door een creatieve wijk met veel muurschilderingen.
Tot slot belanden we voor het diner, bij een goede Italiaan voor verse pizza en is het officieel onze ‘eetdag’ geworden. Het is leuk om verhalen te delen met Julia. Zij werkt in ‘commercial real state’ in Manhattan – New York. Een compleet andere wereld dan waar wij in wonen en werken. We hebben mooie gesprekken. Door onze andere achtergronden stellen we elkaar leuke vragen, wat leidt tot gave gesprekken. Een bezoekje aan New York komt hierdoor op ons lijstje te staan voor de toekomst.
Het bijzondere aan reizen is, dat je iemand tegen kan komen en een paar dagen mee op kan trekken. Als je op een dag niets hoeft, behalve eten, ontstaat er ruimte en tijd. Dat gegeven vind ik bijzonder aan reizen. Waren wij in New York geweest of was Julia in Arnhem geweest hadden we elkaar waarschijnlijk nooit ontmoet. Maar nu midden in Ecuador is er ruimte en tijd om elkaar van mens tot mens te ontmoeten. Heel bijzonder.
Reply